با توجه به سیاستهای آلوده به اقتدار نظام دیکتاتوری ایران واعمال زور وخشونت برجامعه و بویژه جامعه‌ی زنان و به موازات آن خیزش‌هایی که پی در پی ادامه دارد، هیئت تحریریه ی زنان شرق تصمیم گرفت در این فایل از جوانب مختلف آن را مورد ارزیابی و واکاوی قرار دهد.

با توجه به سیاستهای آلوده به اقتدار نظام دیکتاتوری ایران واعمال زور وخشونت برجامعه و بویژه جامعه‌ی زنان و به موازات آن خیزش‌هایی که پی در پی ادامه دارد، هیئت تحریریه ی زنان شرق تصمیم گرفت در این  فایل از جوانب مختلف آن را مورد ارزیابی و واکاوی قرار دهد. در  نشریه‌ی زنان شرق  شماره « ۲۹ » به چگونگی ظهور دیکتاتورها، تاریخ اقتدارگری و همچنین خیزش خلقها  بویژه زنان در طول ۴ دهه‌ سلطه نظام جمهوری اسلامی می پردازیم.

تغییر و تحولات برون‌مرزی و درون‌مرزی که در طول تاریخ ایران روی‌داده است، دگرگونی‌هایی را در حیات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی جامعه پدید آورده که آینده‌ی ایران را مستقیماً تحت تأثیر قرار داد. ازجمله: ارتقای سطح دانش و آگاهی مردم به‌ویژه جامعه‌ی زنان و از دیگر سو تعرض هژمونگرایان خارجی و داخلی بر خاک و سرزمین از طریق استحاله‌ی فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و... بر جامعه ایران نیز حاکم شدند.

اکنون نیز نظام ۴۰ ساله‌ای که بر ایران حکمرانی می کند پسمانده‌ و تداوم همان ذهنیت دیکتاتوری است. نظام جمهوری اسلامی در طول ۴۰ سال حکومت، همواره حقوق و ارزشهای انسانی و اجتماعی جامعه بویژه زنان را پایمال کرده و از طریق زور وخشونت سعی بر سرکوب آنان داشته و دارد. خیزش‌هایی که در طول ۴ دهه علیه این رژیم بر پا گشته‌اند، گویای نبودن جایگاه و البته غیرمشروع بودن نظام ایران در نزد خلق‌های ایران است.

خیزش آبان ماه ۱۳۹۸ در واقع عصیانی بود از سوی مردم به دلیل ناکارآمدی  و سوء مدیریت دولت و حکومت ایران. جامعه‌ی زنان نیز سهم بزرگی در این عصیان داشتند. نظام گام‌های اولیه خویش را با سیاستهای دماگوژیک برداشته و گام به گام زنان را از عرصه ی اجتماعی و سیاسی دور ساخت و دراین مدت همواره از آنان استفاده‌ی ابزاری در جهت رسیدن به کُرسی قدرت کرده و همواره زنان قربانی این سیاست‌های پلید ذهنیت مردسالار و اقتدارگرا که سرمنشأ دولت است، می شوند.  

در سال جاری بحران‌های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی ونظامی که گریبانگیر جامعه‌ی ایران و شرق کردستان شده است، پیامدهای مخربی را نیز بر جامعه بویژه جامعه‌ی زنان به همراه داشت. ازجمله افزایش اعتیاد، کودک همسری، بیکاری، فرار ازخانه، زندانی کردن زنان، استعمار خاک و سرزمین و... بود. همگی اینها گویای واقعیت دیکتاتوری نظام ایران است که از طریق سرکوب و پایمال کردن حقوق انسانی و اجتماعی زنان سعی در تضعیف و بی ارادگی زنان و در نهایت جامعه دارد.

برای دریافت مجلە اینجا را کلیک کنید.

عضویت در خبرنامه

ایمیل خود را وارد نمایید